Portengen treurt niet na vroegtijdige uitschakeling: ‘Gelukkig weinig tranen gezien’

Kwiek-aanvoerster Kaylee Damman kon voor de camera’s van de NOS haar tranen niet tegenhouden na de nederlaag tegen SEW. Toch waren er verder opmerkelijk weinig waterlanders te zien na de uitschakeling om het landskampioenschap.

“Daar ben ik blij mee”, zei coach Peter Portengen daarover. “Het is goed dat er niet al te veel teleurstelling is, het is ook maar een handbalwedstrijd.”

Dikke stift

Een opvallende uitspraak voor de man wiens leven om handbal draait. Hij wil er vooral mee benadrukken hoe succesvol het seizoen voor Kwiek was.

“Als je vooraf had gezegd dat we de beker zouden winnen, dat we Europees handbal zouden mogen gaan spelen en dat we in de halve finale om de titel zouden staan, dan hadden we daar met een hele dikke stift een handtekening onder gezet.”

Hij wil maar zeggen: het seizoen is sowieso geslaagd.

Knagen

Al moet het toch ook bij de fanatieke en gedreven coach wel ergens knagen. SEW leek immers een prima tegenstander om de finale te kunnen bereiken.

De laatste competitiewedstrijd tegen de ploeg uit Nibbixwoud werd probleemloos met 27-35 gewonnen. De thuiswedstrijd was met 39-29 ook een simpele prooi voor de Raaltenaren en in de halve finale van de beker was Kwiek eveneens duidelijke de betere met 26-22.

Die succesreeks leek Kwiek in de nacompetitie voort te zetten. In de eerste helft een week geleden uit bij SEW was er geen vuiltje aan de lucht. Met een tussenstand van 10-16 na twintig minuten spelen leek Kwiek de favorietenrol waar te maken.

Maar in de tweede helft en ook de gehele return in Raalte had SEW de Raaltenaren volledig in de tang.

Verkeerde keuzes

“We hadden veel moeite de ruimtes te vinden”, zag Portengen, die geen oplossing vond om de Noord-Hollandse muur te breken.

“Er waren wel ruimtes in hun dekking, maar we kozen vaak de verkeerde. Als we deze wedstrijd straks gaan terugkijken, zie je een hoop wat beter had gekund. Tijdens de wedstrijd was het moeilijk om er verandering in te brengen.”

Tot 13-13 bleef Kwiek hoop houden op een gunstig resultaat, maar bij 13-18 in het voordeel van SEW was het pleit beslecht.

“SEW speelde heel agressief. Ik vond niet dat ze over het randje gingen, het hoort erbij. Wij waren niet in staat om daarin mee te gaan. We speelden te veel uit stand, er was te weinig beweging. En we maakten niet altijd de juiste keuzes.”

Triest

Paris Scholten, het hele seizoen een van de belangrijkste spelers voor Kwiek, maakte na een paar wedstrijden afwezigheid haar rentree. Maar het was duidelijk dat de linkshandige opbouwster door haar knieblessure nog niet op volle kracht kon spelen.

“Het is leuk dat ze nog kon spelen. Het is heel triest dat ze zo’n sterk seizoen speelt, maar dat als het erom gaat ze niet kan spelen. Dan is het alleen maar heel mooi voor haar dat ze deze halve finale in een uitverkocht huis nog mee kon maken.”

Dromen

Met de bekerwinst op zak (‘Ons ultieme doel’) is het seizoen voor Kwiek, ondanks de uitschakeling om de landstitel, meer dan geslaagd.

En, zoals een wijs man uit het publiek zaterdagavond al zei: “Als je nu in één seizoen al alle prijzen pakt, heb je ook niets meer om van te dromen.”